In wrede vrede, in wrede vrede
Loop ik in de zware wolken
Op de oever van de stroom
De nevels die traag om mij kolken
Als een vreemde oude droom
In wrede vrede

In wrede vrede, in wrede vrede
Vrede die niet kan vergeten
Vrede die bij oorlog hoort
De liefdesoorlog, heet verbeten
Die tenslotte mild ontspoort
In wrede vrede

In wrede vrede, in wrede vrede
Echoën de oude woorden
Van de kabbelende stroom
De stem die strelend kon vermoorden
Maar ook mild kon zijn, en loom
In wrede vrede

In wrede vrede, in wrede vrede
En in de vrede onbehagen
Dat van onder naar me schreeuwt
Of driftig op me in blijft zagen
Dat ik mezelf heb ingesneeuwd
En is het waar, is het niet waar,
Er is zo vaak en hard geschreeuwd
Maar ik, ik kan je niet vergeten
Nooit, nooit meer
En ik, ik kan je niet vergeten
En ik, ik wil je niet vergeten
Ik, ik wil je niet vergeten
Dat is wat hier aan het water
Heel de wrede vrede leert